De Sony A7 V is de opvolger van een camera die 4 jaar lang de hybride cameramarkt heeft gedomineerd. De verwachtingen zijn dus belachelijk hoog. In deze review neem ik je mee langs alle eigenschappen die ik in de praktijk heb getest: van de nieuwe sensor en autofocus tot slowmotion, lowlight, stabilisatie, batterijduur, minpunten en natuurlijk de prijs. Aan het einde vertel ik je of dit mijn nieuwe main camera wordt.

Nieuwe 33 megapixel partially stacked sensor

In de A7 V zit een compleet nieuwe 33 megapixel partially stacked sensor. Dat klinkt technisch, maar in de praktijk merk je daar 2 dingen van: meer snelheid en minder rolling shutter.

De sensor kan data veel sneller uitlezen, waardoor je:

• hogere fotosnelheden krijgt (tot 30 fps in elektronische sluiter)

• hogere video frame rates kunt gebruiken

• snellere autofocus hebt

• minder last hebt van rolling shutter

Foto’s maak je in een resolutie van 7008 x 4672 pixels. Video wordt in 7K uitgelezen en daarna naar 4K ge-downsampled. In de praktijk levert dat een super scherp 4K-beeld op met weinig noise. Dat zie je direct terug in zowel de “normale” 4K 25 fps als in de hogere frame rates.

Een groot voordeel van die 7K sensor is de ruimte voor Super 35 crop. Je kunt dus 1,5x croppen zonder resolutieverlies. Vooral ten opzichte van een A7S III of FX3 is dat echt een pluspunt binnen de A7-serie.

Snelheid, burst en Pre-Capture in de praktijk

Met de nieuwe sensor en processor (Bionz XR2 met ingebouwde AI-chip) is de A7 V een serieuze snelheidsmachine.

Je kunt nu:

• tot 30 foto’s per seconde schieten in elektronische sluiter

• tot 10 foto’s per seconde in mechanische sluiter

• volledig blackout-free fotograferen in de elektronische modus

• nog steeds in volwaardig 14 bit RAW schieten bij 30 fps

Dat laatste is echt opvallend, want veel concurrenten (zoals een Canon R6 Mark III) gaan terug naar 12 bit bij dergelijke snelheden. Als je het maximale uit je foto’s wilt trekken in nabewerking, is 14 bit RAW gewoon fijner.

Pre-Capture is misschien wel één van de meest underrated features. Zodra je de sluiter half indrukt, maakt de camera al stilletjes foto’s. Op het moment dat jij écht afdrukt, krijg je alle beelden van ongeveer 1 seconde vóór je klik erbij. Ideaal voor actie, wildlife of sport: je mist bijna nooit meer het beslissende moment.

Daarnaast kun je in een burst-serie makkelijk de beste foto’s terugvinden. De camera groepeert bursts in mapjes en je kunt één tof shot “protecten”, zodat je de rest in één keer kunt verwijderen zonder je beste foto te verliezen. In de praktijk scheelt dat enorm veel gepruts met kaarten die vol raken.

4K 25, 4K 50 full frame en 4K 100 slowmotion

Op videovlak is dit misschien wel de grootste upgrade ten opzichte van de A7 IV.

Dit zijn de belangrijkste videomodi die ik heb getest:

• 4K 25 fps in full frame

• 4K 50 fps in full frame (met Angle of View Priority)

• 4K 100 fps in Super 35

De 4K 25 beelden zijn zoals je van Sony gewend bent: lekker scherp, goed dynamisch bereik en mooie kleuren. De echte winst zit in 4K 50 full frame. Je kunt nu in 4K 50 filmen op bijvoorbeeld 24 mm, zonder crop. Dat geeft je een heerlijk wijd perspectief met vloeiende motion.

Voor 4K 50 full frame moet je “4K Angle of View Priority” inschakelen. Sony zegt dat de noise reduction in deze stand minder goed werkt, maar in mijn test in de studio zag ik praktisch geen verschil in ruis tussen aan en uit. Ook tussen 4K 25 en 4K 50 full frame kon ik qua kwaliteit, scherpte en dynamisch bereik nauwelijks onderscheid maken. Dat is echt knap.

4K 100 fps is alleen beschikbaar in de Super 35 crop, maar dankzij de 7K sensor blijft de kwaliteit volwaardig 4K. Voor 4x slowmotion is dit echt genieten. De beelden zijn scherp, clean en perfect voor cinematografische B-roll of actie.

Rolling shutter: eindelijk een flinke stap vooruit

Dankzij de partially stacked sensor is de readout-snelheid flink verbeterd. In de praktijk merk je dat vooral als je:

• snelle panning-bewegingen maakt

• op een telelens filmt

• verticale lijnen in beeld hebt (gebouwen, palen, etc.)

Waar je bij de A7 IV nog duidelijke rolling shutter artefacts zag, zijn deze op de A7 V veel minder aanwezig. Het is nog niet op het niveau van de A7S III (die blijft koning op dit gebied), maar het is wel een grote stap vooruit. Dit draagt echt bij aan een professionelere look, vooral bij dynamische shots.

Lowlight en dual native ISO 8000

Ik heb de lowlight-prestaties getest op 2 plekken:

• de kerstmarkt in de grotten van Valkenburg (veel kunstlicht, hoge ISO)

• een indoor skatepark met beperkt licht

In beide situaties doet de A7 V het zeer goed. De beelden zijn:

• verrassend schoon qua ruis

• nog steeds lekker crispy

• goed bruikbaar zonder zware noise reduction

Het geheim hierachter is de dual native ISO. Waar de A7 IV een dual native ISO rond 3200 had, ligt die bij de A7 V nu op 8000. Dat betekent dat je op 8000 ISO relatief schone beelden krijgt, zeker vergeleken met “normale” ISO-stappen. Je ziet dit ook gebeuren als je van 6400 naar 8000 schakelt: daar pakt de camera duidelijk een andere ruisstructuur.

Voor echte lowlight-situaties is dit een enorme winst. Je kunt met een f/4-lens in een donker skatepark nog steeds prima beelden maken. In een toekomstige vergelijkingsvideo met de A7 IV en A7S III moet blijken hoe dicht hij écht in de buurt komt, maar de eerste indruk is gewoon heel goed.

Dynamisch bereik en S-Log3

Sinds we in 10 bit 4:2:2 kunnen filmen in S-Log3 is het dynamisch bereik van Sony-camera’s sowieso sterk. De Sony A7 V sluit daar naadloos bij aan.

In mijn tests:

• blijven highlights goed behouden

• heb je genoeg informatie in de schaduwen

• kun je prima trekken en duwen in de grading

Of hij exact gelijk of beter presteert dan een FX3 of A7S III moet op de langere termijn en in directe vergelijkingen blijken, maar op het oog stelt hij absoluut niet teleur.

Body, grip, scherm en ergonomie

De body van de A7 V is duidelijk verbeterd ten opzichte van eerdere A7-generaties:

• de grip is groter en voelt steviger

• je vingers liggen prettiger op de knoppen, waaronder het diafragmawiel

• hij ligt gewoon lekkerder in de hand

Qua aansluitingen zit je ook goed:

• 2x USB-C

• full-size HDMI

• microfoonpoort

• hoofdtelefoonpoort

• 2 kaartslots (nog steeds “gewone” kaarten, wat ik persoonlijk fijn vind)

Het grootste ergonomische hoogtepunt is het nieuwe multi-angle flipscreen:

• je kunt het scherm zowel omhoog als opzij klappen

• je hebt de voordelen van een tiltscherm én een volledig draaibaar scherm

• het scherm is groter, scherper en duidelijker dan voorheen

• de nieuwe display-weergave geeft veel meer beeld zonder dat overlays alles blokkeren

• bij verticale video draait de UI mee, wat super handig is

Voor mij is dit echt de “best of both worlds” oplossing. Voor fotografie én video voelt dit scherm gewoon heel doordacht.

Stabilisatie: IBIS en Dynamic Active

De interne stabilisatie (IBIS) is verbeterd van 5,5 stops naar 7,5 stops. Dat merk je meteen:

• handheld shots zijn merkbaar stabieler

• vooral zijwaartse bewegingen zien er smoother uit

• voor fotografie kun je met verrassend lange sluitertijden nog scherpe foto’s uit de hand schieten (ik haalde bijvoorbeeld 1/10e in lowlight)

Daarnaast is er Dynamic Active stabilisatie:

• het beeld wordt ongeveer 43% gecropt

• in ruil daarvoor krijg je extreem stabiel beeld

• dankzij de 7K sensor houd je nog steeds volwaardige 4K-resolutie over

Waar deze modus op andere camera’s (zoals de ZV-E1 met 12 megapixel) nog serieuze concessies in detail kon geven, voelt het op de A7 V eindelijk echt bruikbaar.

Batterijduur en overheating

Sony claimt een flink verbeterde batterijduur, en dat merk je in de praktijk.

In mijn test:

• kon de A7 V in 4K 25 fps maar liefst 2 uur en 43 minuten non-stop opnemen

• waren kaarten, instellingen en batterijen identiek tussen de testcamera’s

• stopte de A7 IV er al na ongeveer 1 uur en 40 minuten mee

Dat is een enorm verschil en voor mij een van de meest praktische upgrades. Ook bij foto’s claimt Sony een sprong van 580 naar 750 shots op één accu. Dat is lastig exact te meten in het echt, maar de trend is duidelijk: hij gaat langer mee.

De camera heeft ook een “monitor low brightness” functie:

• na een paar seconden (instelbaar) dimt de monitor en gaat de framerate omlaag

• je bespaart hiermee batterij

• een halve druk op de sluiter brengt het scherm meteen weer terug

Jammer genoeg werkt deze functie alleen in de fotostand en niet in de videostand. Dat voelt een beetje half, en ik hoop dat Sony dit met een firmware-update nog uitbreidt.

Qua overheating is het simpel: ik kreeg hem niet warm.
Na anderhalf uur filmen in 4K 50 was de kaart vol, heb ik die gewist en opnieuw gefilmd, maar zelfs toen kreeg ik geen waarschuwing. Dit was niet op een bloedhete zomerdag, maar het laat wel zien dat er een duidelijke verbetering is ten opzichte van de A7 IV.

Extra features die in de praktijk handig zijn

Er zijn nog een aantal kleinere dingen die de A7 V nét weer fijner maken om mee te werken:

• LUTs inladen in de camera (bijvoorbeeld S-Log3 LUTs met verschillende belichtingsniveaus)

• 4K 25 fps USB-streaming via USB-C: met één kabel heb je een hoogwaardige webcam

• elektronische sluiter tot 1/16.000e (1 stop sneller dan 1/8000e)

Die laatste is goud als je:

• met een 50 mm GM op f/1.2

• bij daglicht

• zonder ND-filters

toch met een correcte sluitertijd wilt kunnen werken. Je houdt dan die mooie, ondiepe scherptediepte zonder dat je beeld overbelicht raakt.

Autofocus en AI-onderwerperkenning

De autofocus is weer typisch Sony-niveau, maar dan met een extra AI-laag erbovenop. De camera herkent nu onder meer:

• mensen

• dieren

• vogels

• insecten

• auto’s

• treinen

• vliegtuigen

In mijn tests werkte dit echt indrukwekkend goed:

• hij pakt probleemloos je hele lichaam terwijl je door het kader loopt

• draait je om, dan volgt hij je rug

• kom je dichterbij, dan schakelt hij automatisch over naar gezicht en ogen

• bij lowlight blijft de autofocus betrouwbaar en snel

Je kunt de onderwerperkenning op automatisch zetten, waardoor de camera zelf herkent of je een mens of dier fotografeert. Dat maakt het proces sneller en intuïtiever. En natuurlijk is Eye-AF op f/1.8 haar-en-haar scherp, zoals je inmiddels mag verwachten.

Minpunten: waar laat Sony punten liggen?

Is de A7 V perfect? Nee. Er zijn absoluut een paar minpunten.

1. Geen RAW-video
   Voor sommige mensen is dit een dealbreaker. Persoonlijk vind ik het geen probleem. RAW-video:

• vreet opslag

• vraagt veel meer nabewerking

• vereist vaak zware noise reduction

De 10 bit 4:2:2 codecs van Sony zijn zó goed en flexibel dat ik in mijn workflow geen reden zie om per se intern RAW te willen hebben. Maar feit blijft: het zit er niet op, terwijl sommige concurrenten het wel bieden.

2. Geen Open Gate (3:2-video)
   Open Gate betekent filmen met de volledige sensor in 3:2 in plaats van 16:9. Dat is handig als je:

• later flexibel wilt croppen naar verticale social content

• met specifieke anamorphic lenzen werkt

Zelf schiet ik het liefst echt verticaal voor social media, maar ik begrijp 100% waarom mensen Open Gate willen. Het is dus wel een gemis, zeker als je kijkt naar wat andere merken tegenwoordig aanbieden.

3. Gebrek aan video assist tools
   Dit vind ik persoonlijk het grootste minpunt.
   Denk aan:

• false colors

• waveforms

• dubbele zebra’s

Dit zijn tools die bij andere merken steeds normaler worden, en voor serieuze videomakers zijn ze enorm waardevol. Dat Sony dit anno nu nog niet standaard aanbiedt op zo’n belangrijke hybride camera, voelt gewoon achterhaald.

4. Crop in 4K 100 fps
   De 4K 100 modus werkt alleen in Super 35.
   Is dat een minpunt? Ja.
   Is het voor mij een dealbreaker? Absoluut niet.
   De kwaliteit is top en ik ben vooral blij dát er 4K 100 is, en dat het er goed uitziet. Maar eerlijk is eerlijk: full frame 4K 100 had het helemaal afgemaakt.

5. Body niet in lijn met A9 III / A1 II
   Het had gaaf geweest als de A7 V de body had gekregen van de A9 III of A1 II. Die high-end bodies voelen nóg iets verfijnder en robuuster.
   Tegelijkertijd snap ik dat volledig: dat zijn camera’s in de €7000–€7500 range. Voor de prijsklasse waarin de A7 V valt, is de huidige body meer dan prima en objectief gezien gewoon een stap vooruit.

Mijn mening over de prijs

De Sony A7 V kost rond de €3000.
De A7 IV kwam destijds uit voor ongeveer €2800.

Dat is een prijsstijging van €200, maar als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt:

• nieuwe partially stacked 33 MP sensor

• betere lowlight dankzij dual native ISO 8000

• 4K 50 full frame

• 4K 100 in Super 35 met hoge kwaliteit

• aanzienlijk betere rolling shutter

• verbeterde IBIS (7,5 stops) en Dynamic Active stabilisatie

• langer batterijleven en betere warmtehuishouding

• multi-angle flipscreen en betere monitor

• LUT-support en betere streamingmogelijkheden

dan vind ik die €200 extra eerlijk gezegd heel goed te verantwoorden.
In plaats van een kleine, “marginale” upgrade voelt dit echt als een totaal geüpgrade hybride camera.

Conclusie: is dit mijn nieuwe main hybride camera?

Sony positioneert de A7 V als een camera voor “photography enthusiasts” en hybride foto/videomakers.
Ik vind dat eerlijk gezegd een onderschatting.

Ja, hij is perfect voor enthousiastelingen en gevorderde hobbyisten.
Maar deze camera is zó goed dat hij ook voor professioneel gebruik een hele serieuze optie is.

Voor mij persoonlijk:

• is dit op dit moment mijn favoriete hybride body

• is hij extreem sterk in zowel foto als video

• zijn de limitaties in de praktijk minimaal

• heeft hij een enorme fun factor: ik krijg gewoon zin om ermee te shooten

Voor travel en persoonlijke projecten gaat dit mijn main camera worden.
Of hij ook mijn A7S III gaat vervangen op professionele videoklussen, moet nog blijken. Daarvoor wil ik eerst nog meer testen op het gebied van dynamisch bereik en lowlight in écht veeleisende situaties.

Maar één ding kan ik nu al met zekerheid zeggen:
De Sony A7 V is geen kleine upgrade.
Het is een knettersterke, moderne hybride camera die voor heel veel makers dé sweet spot gaat zijn tussen foto, video, prestaties en prijs.