Waarom ik het niet eens ben met Peter McKinnons favoriete lens

Peter McKinnon noemt de Canon 28-70 mm F2 de beste lens ooit.

Ik heb veel respect voor Peter en zijn werk, maar met die conclusie ben ik het totaal niet eens.

De Canon 28-70 mm F2 levert zonder twijfel een fantastische beeldkwaliteit. Toch maken het beperkte bereik, het hoge gewicht en het ontbreken van een echte wide angle hem wat mij betreft geen ideale allround- of run-and-gun-lens.

Dit zijn Peters belangrijkste statements en mijn reactie daarop.

“Als ik maar 1 lens mocht hebben, dan zou het deze zijn.”

Daar ben ik het niet mee eens.

Een startpunt van 28 mm is voor mij simpelweg niet wijd genoeg als je echt maar 1 lens mee kunt nemen. Vooral bij videografie, reizen, interieurs en grote steden kom je al snel situaties tegen waarin je niet verder naar achteren kunt.

Daarom vind ik een 24-70 mm veel geschikter als allroundlens. Het verschil tussen 24 en 28 mm lijkt klein, maar in de praktijk levert 24 mm duidelijk meer dat echte wide-anglegevoel op.

“Je kunt gewoon 2 stappen naar achteren zetten.”

Dit is een veelgehoord argument, maar 2 stappen naar achteren zetten is niet hetzelfde als je brandpuntsafstand veranderen.

Wanneer je verder naar achteren loopt, verandert niet alleen je kader. Ook de verhouding tussen de voorgrond en achtergrond blijft anders dan wanneer je daadwerkelijk een wijdere lens gebruikt.

Daarnaast kun je simpelweg niet altijd verder naar achteren. Soms staat er een muur, verkeer, een afgrond of een groep mensen achter je.

Een bredere lens is dus niet te vervangen door alleen met je voeten te zoomen.

“Dit is een van de beste run-and-gun-lenzen.”

Ook daar heb ik mijn twijfels bij.

De 28-70 mm F2 is groot en zwaar. Dat is niet ideaal wanneer je de hele dag door een stad loopt, vanuit de hand filmt of snel tussen verschillende situaties moet schakelen.

Voor run-and-gun werk pak ik liever de Sony 24-70 mm F2.8 GM II. Die is veel compacter, lichter en begint op 24 mm.

F2.8 is bovendien in vrijwel alle situaties ruim voldoende voor een onscherpe achtergrond en goede prestaties bij weinig licht.

“Dit is de perfecte lens voor New York.”

New York lijkt mij juist een plek waar 28 mm regelmatig te krap is.

De stad zit vol enorme gebouwen, smalle straten en indrukwekkende architectuur. Daar wil je soms juist het perspectief van een 16-35 mm kunnen gebruiken.

Aan de andere kant is 70 mm ook niet bijzonder lang wanneer je abstracte details of beelden op afstand wilt maken.

De 28-70 mm zit daardoor precies in het midden, maar biedt aan beide kanten relatief weinig speelruimte.

“Het constante diafragma van F2 maakt deze lens bijzonder.”

Dat klopt.

Een constant diafragma van F2 over het volledige zoombereik is indrukwekkend. Vooral portretfotografen kunnen daar veel plezier van hebben.

Toch vraag ik me af hoeveel videomakers dat diafragma echt nodig hebben tijdens run-and-gun werk.

Voor maximaal onscherpe achtergronden gebruik ik liever een primelens, zoals een 50 mm F1.2, 24 mm F1.4 of 35 mm F1.8.

Voor algemeen videowerk is F2.8 meestal meer dan voldoende.

“De 28-70 mm is de perfecte combinatie van bereik en diafragma.”

Het diafragma is geweldig, maar het bereik blijft beperkt.

De lens heeft ongeveer 2,5 keer zoom. Zelfs een 24-70 mm biedt al iets meer flexibiliteit, terwijl een lens zoals de Tamron 25-200 mm een veel groter bereik geeft.

Die Tamron is minder lichtsterk, maar wel compact, licht en enorm veelzijdig. Voor reizen of situaties waarin je maar 1 lens wilt meenemen, word ik daar persoonlijk veel blijer van.

“De 15-35 mm en 28-70 mm vormen samen de perfecte lenskit.”

Ik zou zelf niet snel 2 lenzen combineren waarvan het bereik zo dicht bij elkaar ligt.

Een 16-35 mm en 24-70 mm of 28-70 mm overlappen behoorlijk. Je wisselt dan tussen wide angle en standaardzoom, maar krijgt weinig extra bereik aan de lange kant.

Ik combineer een 16-35 mm liever met een 70-200 mm, een 85 mm F1.8 of een veelzijdige 25-200 mm.

Dan hebben beide lenzen echt een duidelijke functie.

Welke lens zou ik dan kiezen?

Voor professioneel allroundwerk kies ik de Sony 24-70 mm F2.8 GM II.

Die lens is scherp, compact, relatief licht en begint op een bruikbare 24 mm.

Wil ik meer bereik, dan vind ik de Tamron 35-150 mm F2-2.8 een interessant alternatief. Die lens is ook groot en zwaar, maar geeft je wel aanzienlijk meer zoom.

Voor reizen en alledaags gebruik vind ik de Tamron 25-200 mm misschien wel de leukste optie. Hij is licht, compact en geeft je ontzettend veel vrijheid.

Voor maximale lichtsterkte en achtergrondonscherpte zou ik een compacte primelens toevoegen, zoals een 35 mm F1.8.

Is de Canon 28-70 mm F2 een slechte lens?

Absoluut niet.

De beeldkwaliteit is fantastisch en voor fotografen die veel portretten maken kan het een geweldige lens zijn.

Maar voor run-and-gun videografie, reizen en algemeen professioneel gebruik vind ik hem te zwaar, te groot en te beperkt in bereik.

De beste lens bestaat uiteindelijk niet.

Er bestaat alleen een lens die het beste past bij hoe jij werkt.