Mijn nieuwe 7” CAMERA MONITOR // Portkeys LH7C review

Wat ik altijd heb gemist op mijn oude monitor, is gewoon even op het scherm tikken zodat mijn camera dat onderwerp gaat volgen. En precies dat kan met de Portkeys LH7C, een 7 inch monitor waarmee je ook je camera bedient. In de video laat ik zien waarom ik voor deze monitor heb gekozen, wat je ermee kunt en waar ik minder tevreden over ben, en in dit artikel zet ik het nog even voor je op een rij. Even voor de duidelijkheid: deze video is niet gesponsord, ik heb hem gewoon met mijn eigen geld gekocht.

Waarom een nieuwe monitor?

Ik wilde een groter scherm dan mijn 5″ Atomos Shinobi, maar vooral wilde ik meer kunnen doen vanaf dat scherm. De LH7C is een 7 inch touchscreen met een resolutie van 1920 bij 1080 en een helderheid van 1000 nits, dus ook buiten zie je nog prima wat je aan het doen bent. Je hebt HDMI in en uit, vier programmeerbare knoppen, en je kunt hem voeden met een NP-F-accu, via de DC-aansluiting, of zoals ik dat doe vanuit mijn V-mount met een D-Tap naar NP-F dummy.

Eén kabel voor beeld en bediening

Wat ze echt briljant hebben gedaan, is de kabel. Aan de monitorkant steek je hem in de HDMI-poort, en bij je camera splitst hij zich in HDMI voor het beeld en USB-C voor de camera-controls. Alleen loop ik op mijn Sony A7S III tegen iets aan, want daar zit de enige USB-C-poort al vol met de stroom van mijn V-mount, waardoor er geen poort meer vrij is voor de bediening. Op nieuwere camera’s zoals de Sony A7 V en de FX5 heb je gelukkig twee keer USB-C, dus dan gebruik je de ene voor stroom en de andere voor de monitor. Daarom laat ik alles in de video op de A7 V zien.

Wat je allemaal vanaf het scherm bedient

Vanaf de monitor pas je je diafragma, sluitertijd en ISO aan, wissel je tussen manual focus en autofocus, bedien je de zoom als je een powerzoom lens hebt, en je kunt gewoon op record drukken, iets wat ik ook altijd heb gemist. Ook je witbalans kun je aanpassen, met de standaard presets of met een eigen Kelvin-waarde. Er zitten wel een paar kleine dingetjes aan, want het diafragma verandert pas als je je vinger loslaat, en heb je eenmaal een witbalanspreset gekozen, dan moet je eerst op de camera terug naar custom Kelvin voordat je die waarde weer vanaf de monitor kunt aanpassen. Wat je precies kunt bedienen verschilt trouwens per camera, dus check dat even op de website van Portkeys voordat je er een koopt.

Touch tracking, het allervetste

Het onderdeel waar ik deze monitor eigenlijk voor heb gekocht, is touch tracking. Ik duw op een onderwerp, de autofocus gaat tracken, en ook als ik met de camera om dat onderwerp heen draai blijft hij erop. Vroeger moest ik daarvoor naar het schermpje van mijn camera om iets aan te klikken, en dan zag ik op mijn monitor niet eens dat er getrackt werd, dus ik zat steeds van het ene naar het andere schermpje te kijken. Nu doe ik alles op één scherm: beeld bekijken, instellingen veranderen, tracking starten, ergens anders tikken om te wisselen, of de tracking weer annuleren. En ook zonder touch tracking is de weergave beter geworden, want je ziet nu het vierkantje van de onderwerpherkenning op iemands oog, dus je weet meteen wat je autofocus aan het doen is.

De minpunten in full screen

Zolang touch tracking aanstaat, kun je niet swipen om de camera-controls weg te halen en naar full screen te gaan. Dat valt nog mee, want dat menu is semitransparant, maar wat ik echt een gek minpuntje vind, is dat de onderwerpherkenning verdwijnt zodra je wel full screen gaat, terwijl de camera zelf gewoon nog netjes blijft herkennen. Je kunt natuurlijk de camera-controls in beeld laten en de tracking via focus weer aanzetten, maar dan lever je wel een stukje van je beeld in.

Alle andere functies

Daarnaast zit er alles op wat je van een goede field monitor verwacht, en nog wat meer. Pinch to zoom om je scherpte te checken, LUTs als je die wilt gebruiken (zelf doe ik dat tegenwoordig via de LUTs in de camera), en vier custom knoppen die ik heb ingesteld op zebra’s, grid lines, focus peaking en false color. Een waveform, RGB-wave, audiometers en een luma-histogram zitten er ook op, al vind ik false color op zo’n klein scherm fijner werken. Leuk is ook image overlay, waarmee je een screenshot over je live beeld legt om te checken of twee shots matchen, wat erg handig is voor match cuts. En dan heb je nog guides voor aspect ratio’s, een crosshair, een rule of thirds grid, anamorphic desqueeze en display flip.

Het grootste minpunt: de kleuren

Wat me wel tegenviel, zijn de kleuren van het display, want die waren uit de doos niet echt accuraat. Gelukkig kun je ze in de instellingen helemaal tweaken, dus ik heb dezelfde opname op de LH7C en op mijn gekalibreerde BenQ gezet en net zo lang geschoven tot ze goed matchten. Brightness en backlight moet je daarbij absoluut laten staan, anders verander je de belichting van je shot en kloppen je scopes ook niet meer. Zelf heb ik de saturation wat verhoogd, de tint op 250 gezet en de color temperature op manual met eigen RGB-waardes, die je in de video ziet. Gebruik die vooral als vertrekpunt en check het met je eigen gekalibreerde scherm, want jouw exemplaar kan best een andere afwijking hebben dan het mijne. Het blijft dus visueel afgestemd, geen kalibratie met een meetinstrument.

Mijn conclusie

Voor mij zijn de camera-controls en touch tracking de reden om dit scherm te gebruiken, en het grotere scherm en de helderheid zijn een mooie verbetering ten opzichte van mijn oude 5 inch monitor. Op dit moment kost hij €277, en dat vind ik eerlijk gezegd een koopje, want de minpunten zijn niet enorm en de pluspunten zijn vele malen groter.